Suriye ve İran’a Savaş Tehdidi Üzerine IV. Enternasyonal Uluslararası Sekretaryası Bildirisi

Gerçek’in bu sayısı [73. sayı, Mart 2012 - çn] yayıma hazırlanırken savaş tehdidi her geçen gün büyümekte. Suriye’ye askeri müdahale çağrıları artıyor. İsrail İran’ı bu ilkbaharda bombalayacağını tekrar tekrar söylüyor.

Lenin bundan bir yüzyıl önce insanlığın emperyalizm çağına girdiğini söylemiş ve emperyalizmin “savaş ve devrimler çağı” olduğunu belirtmişti. Bu yargı bugünkü dünyanın politik durumunda her zamankinden daha doğru.

ABD Başkanının Sovyetler Birliği’nin dağılmasının ardından kurulacak yeni dünya düzenini başlattığını söylediği 1991’deki Körfez Savaşı’ndan bu yana açılan savaşlar doğrudan doğruya emperyalizmle ilgili. 1999’da NATO’nun Sırbistan ve Kosova’ya yaptığı askeri müdahale, 1990’larda başlatılan Yugoslavya’yı bölme savaşının son aşamasıydı. 2001’de Afganistan’ın bombalanmasına ve ardından işgaline şahit olduk. 2003’de Irak yeniden işgal edildi. 2011’de sıra Libya’ya gelmişti. Haiti’nin işgalinden ve emperyalizmi besleyen, özellikle Afrika’daki birçok sözde ‘bölgesel’ çatışmalardan bahsetmiyoruz bile…

Ölüm sancıları çeken bir toplumsal sistem olan kapitalizm, ulusları parçalamak için tüm işçi ve halklara sayısız savaş açtı. İşçi ve halkların kendilerini barbarlığa sürükleyen emperyalizme direnmeleri için devrim ve kurtuluş yolunda ilerlemekten başka çareleri yok.

İŞÇİ SINIFI MÜCADELESİNİN YILMAZ MİLİTANI, YOLDAŞIMIZ RIFAT UCUR’U KAYBETTİK.

ANISINI MÜCADELEMİZDE YAŞATACAĞIZ.

IV. Enternasyonal Uluslararası Sekretaryası’nın toplandığı bu günlerde hiç kimse, önümüzdeki haftalarda dünyada neler olacağını, olayların hangi sırayla ve nerede gerçekleşeceğini isabetli bir şekilde tahmin edemez.

Ama tek bir şey kesin: “Küresel kriz” artık karamsar bir tahmin olmaktan çıktı ve bir gerçekliğe dönüştü; artık milyarlarca insanın hayatında trajik sonuçlar doğurabilecek hale geldi...

ABD emperyalist hakimiyetinin ciddileşen krizi tüm dünyadaki krizi tırmandırıyor. Tunus’ta proleter devrimin ve emperyalizme (IMF’ye ve AB ile [İmtiyazlı – çn] Ortaklık Antlaşması’na) karşı başkaldırının aniden başlaması emperyalizmin “düzenini” sarstı. Ve bu düzeni Libya’da karşı-devrimci savaşlarla ve müdahalelerle yeniden tesis etmeye çalışan emperyalizm, artık bölgedeki hatta tüm dünyadaki halk hareketlerine yöneldi.

Alan Woods ve Serge Goulart iddia ediyor: “IV. Enternasyonal canlandırılamaz!”

Merak ediyoruz; nereye kadar gidecekler?

İngiltere’de Ted Grant’ın kurduğu eski “Militant” grubunun devamcısı, Alan Woods’un grubu (Uluslararası Marksist Eğilim ya da IMT- International Marxist Tendency) ve Brezilya’daki temsilcisi Serge Goulart (Marksist Sol/EM - Esquerda Marxista) IV. Enternasyonal’e her türlü referansı terk ettiğini açıkladı.
18 Mart 2010 tarihinde IMT Sekretaryası tarafından yayınlanmış olan “V. Enternasyonal İçin” başlıklı açıklama şöyle diyor:
“IV. Enternasyonal adındaki oluşum bir örgüt olarak mevcut değildir. Onun adına konuşanlar, ne bunun için gerekli kitlelere, ne doğru fikirlere, hatta ne de lekesiz bir bayrağa sahiptirler. Bu temelde, IV. Enternasyonal’i yeniden inşa etmek üzerine söylenen her şey bizim dışımızdadır.”

-- Taylan Acar

İşçi Hakları Mücadelesinin Kalbi Wisconsin'de Atıyor

MADISON, WISCONSIN – Şubat 2011'de yeni Wisconsin valisi Scott Walker “Acil Bütçe Onarım Yasa Tasarısı”nı açıkladı. Walker'ın bu girişiminin ardından Wisconsin bir hafta içinde tamamiyle başka bir yer haline geldi.

Yasa tasarısının mesajı net. Walker, bütçeyi onarma adı altında kamu çalışanları sendikaları ile kamu emekçilerinin dişli mücadeleler ve toplu sözleşmelerle elde ettikleri hak ve kazanımlarına saldırı emrini veriyor.

Bu yasa tasarısı uygulamaya geçerse 13 Mart itibariyle 37 bin kamu çalışanının mevcut toplu sözleşmeleri iptal edilecek; 170 bin kamu ve belediye çalışanının hakları gasp edilecek. Walker, kamu sendikalarını bitirmekte kararlı.

-- IV. Enternasyonal Uluslararası Sekretaryası

Her şeyin su yüzüne çıkması için birkaç gün yetti: Mesele sadece Yunanistan’ın değil tüm Avrupa halklarının kaderine dair...

-- Şadi OZANSÜ

Yaklaşık iki yıllık bir çalışmadan sonra İşçi Kardeşliği Partisi (İKP) kuruldu. Kuşkusuz bu kuruluşun teorik ve politik ön hazırlıkları çok daha eski yıllara dayanıyor: PGB Sosyalizm gazetesinin 1990 yılının başında gerçekleşen Zonguldak Büyük Madenci Eylemi sırasında ortaya attığı, Genel Maden-İş Sendikası Genel Başkanı Şemsi Denizer’in başkanlığında bir kitlesel işçi partisinin kurulması çağrısı ve 1993 yılında Birleşik İşçi Emekçi Partisi Girişimi’nin (BİEP) oldukça uzun yıllar gündemde kalan ancak daha sonra akim kalan çabaları.

La Vérité/Gerçek dergisinin 45. sayısından çevrilmiştir.

-- Fabio MORAES

IV. Enternasyonal’in Brezilya seksiyonu 25. Kongresini (olağanüstü kongre) Sao Paulo’da gerçekleştirdi. Bu üç gün yoğun tartışmalarla geçti. Yoldaş Mario’nun sunduğu siyasal durum raporuyla ve Farias yoldaşın ve IV. Enternasyonal sekreteryasının katkılarıyla açılan genel tartışmada yetmiş iki delege söz aldı. Kongre gerçekleştiği esnada, bizim seksiyonumuzun da akım olarak yer aldığı PT yani İşçi Partisi ve tüm Brezilya iki aydır derin bir krizle sarsılıyordu.

-- Şa­di OZAN­SÜ

Son 150 yıl­dır dün­ya ça­pın­da sı­nıf­sız ve sö­mü­rü­süz bir top­lum için mü­ca­de­le eden Mark­sist ör­güt­len­me­le­rin ta­ri­hi is­ter is­te­mez iş­çi sı­nı­fı­nın bir­le­şik cep­he­si­ni ya­rat­mak için ve­ri­len mü­ca­de­le­nin de ta­ri­hi­dir. Bu iki­si­ni bir­bi­rin­den ay­rı dü­şün­mek, ya­ni bir baş­ka ifa­dey­le, bir­le­şik cep­he tak­tik­le­ri üze­ri­ne bas­ma­dan yü­rü­tü­le­cek po­li­ti­ka­lar­la Mark­sist par­ti­le­rin doğ­ru­sal ola­rak ser­pi­lip ge­li­şe­bi­le­ce­ği­ni var­say­mak if­lah ol­maz bir ma­ce­ra­cı­lı­ğın, o de­ğil­se, su ka­tıl­ma­mış bir ha­yal­pe­rest­li­ğin ürü­nü ola­bi­lir an­cak. Ger­çek­ten de, sı­nıf mü­ca­de­le­si­nin her tür­lü çı­kış ve ta­bii iniş dö­nem­le­rin­de de Mark­sist bir sı­nıf par­ti­si­nin sı­nı­fın ile­ri un­sur­la­rı­nı ka­zan­ma­ya ça­lış­ma­sı ve bu yol­da her tür­lü sis­te­ma­tik ça­ba­yı gös­ter­me­si ka­çı­nıl­maz bir zo­run­lu­luk­tur. Ama ge­ne her dö­nem­de sı­nı­fın do­ğa­sı ge­re­ği ken­di Mark­sist ör­güt­sel ya­pı­sı dı­şı­na ta­şan ke­sim­le­ri­ni şu ya da bu yol­dan or­tak bir ey­lem hat­tı­na çek­me­ye ça­lış­ma be­ce­ri­si­ni gös­te­re­me­yen ya­pı­la­rın da uzun va­de­li sı­nıf po­li­ti­ka­la­rı­nı uy­gu­la­ya­bil­me im­kan­la­rı son de­re­ce sı­nır­lı­dır.

-- Troç­ki ile Kit­le­sel İş­çi Par­ti­si Üze­ri­ne Tar­tış­ma

Der­gi­mi­zin bir ön­ce­ki sa­yı­sın­da Troç­ki ile 1930’lu yıl­lar ABD’sin­de "kit­le­sel bir iş­çi sı­nı­fı par­ti­si"nin im­kan­la­rı üze­ri­ne yü­rü­tü­len bir tar­tış­ma­yı ya­yın­la­mış­tık. Bi­lin­di­ği gi­bi IV. En­ter­nas­yo­nal’in 1938 "Ge­çiş Prog­ra­mı"na ze­min teş­kil eden bu tar­tış­ma, o sı­ra­lar, Troç­ki ile Ame­ri­kan Sos­ya­list İş­çi Par­ti­si­nin yö­ne­ti­ci­le­ri ara­sın­da sür­dü­rül­müş­tü. Ame­ri­kan Sos­ya­list İş­çi Par­ti­si­nin yö­ne­ti­ci­le­rin­den Can­non, Shacht­man ve Dun­ne 1920 yı­lın­da Ame­ri­kan Ko­mü­nist Par­ti­si­nin ku­ru­cu­la­rı ara­sın­da ve da­ha son­ra­ki yıl­lar­da da Ulus­la­ra­ra­sı Sol Mu­ha­le­fet’te yer al­mış dev­rim­ci Mark­sist­ler­di. ABD’de kur­muş ol­duk­la­rı par­ti IV. En­ter­nas­yo­nal’in üye­si en bü­yük dev­rim­ci iş­çi ör­gü­tüy­dü. Da­ha ön­ce­ki sa­yı­da söz ver­di­ği­miz üze­re, bu sa­yı­mız­da Troç­ki ile Sos­ya­list İş­çi Par­ti­si yö­ne­ti­ci­le­ri ara­sın­da sür­dü­rü­len il­ginç tar­tış­ma­nın bir baş­ka bö­lü­mü­nü su­nu­yo­ruz. PGB Sosyalizm

-- Trot­skiy ile “İş­çi Par­ti­si” Üze­ri­ne Bir Tar­tış­ma

Ge­çiş Prog­ra­mı­na iliş­kin ola­rak par­ti­mi­zin saf­la­rın­da yü­rü­tü­len tar­tış­ma­lar­da gö­rül­dü­ğü ka­da­rıy­la en faz­la Ame­ri­ka Bir­le­şik Dev­let­le­ri’nde­ki iş­çi par­ti­si ile il­gi­li so­run tar­tı­şı­lı­yor. Ba­zı yol­daş­lar böy­le bir par­ti için kit­le­ler­de yay­gın bir is­tek ol­du­ğu­nu gös­te­ren hiç­bir de­lil ol­ma­ma­sın­dan ha­re­ket­le bir iş­çi par­ti­si ku­rul­ma­sı­nı sa­vun­ma­nın doğ­ru ol­ma­dı­ğı­nı dü­şü­nü­yor­lar. Ay­nı yol­daş­lar eğer ku­rul­ma sü­re­cin­de böy­le bir par­ti ol­say­dı ya da kit­le­le­rin bu yön­de yay­gın bir ta­le­bi ol­say­dı, o za­man bu ha­re­ke­te dev­rim­ci bir muh­te­va ve­re­bi­le­cek bir prog­ram öne­re­bi­le­ce­ği­mi­zi ek­li­yor­lar. An­cak böy­le bir sü­re­cin yok­lu­ğu ko­şul­la­rın­da bu tür ob­jek­tif fak­tör­le­rin ek­sik­li­ği kar­şı­sın­da iş­çi par­ti­si­ne iliş­kin te­zi­miz opor­tü­nist ola­cak­tır. Bu nok­ta­yı bi­raz da­ha açık­lı­ğa ka­vuş­tu­ra­bi­lir mi­sin?

-- Şa­di OZAN­SÜ

Çok kı­sa ömür­lü bi­rin­ci Tür­ki­ye İş­çi Par­ti­si de­ne­yi­mi­ni bir ke­na­ra bı­ra­ka­cak olur­sak, bu top­rak­lar­da kıs­men de ol­sa kit­le­sel­leş­miş bir iş­çi sı­nı­fı par­ti­si­nin var­lı­ğı­na ne ya­zık ki ta­nık olun­ma­dı. Bu­na kar­şı­lık ge­rek em­per­ya­list ka­pi­ta­list ül­ke­ler­de ve bi­zim açı­mız­dan bun­dan da önem­li­si bir­çok ba­ğım­lı ve hat­ta sö­mür­ge ül­ke­de, geç­miş­te ol­du­ğu gi­bi bu­gün de, bu tür par­ti­ler in­şa edil­di­ler, edil­me­ye de­vam edi­yor­. Da­ha­sı, geç­miş­te bir­çok ba­ğım­lı ka­pi­ta­list ül­ke­de ve ta­bii sö­mür­ge ül­ke­ler­de bu par­ti­ler ba­şa­rı­lı ya da ba­şa­rı­sız pro­le­ter dev­rim­le­ri­ne ön­cü­lük ede­bil­di­ler. Ben­zer ör­güt­sel ge­liş­me­le­rin bu top­rak­lar­da ne­den ha­yat bul­ma­dı­ğı bu ya­zı­nın ko­nu­su de­ğil. Bi­zim ko­nu­muz, önü­müz­de­ki sı­nıf mü­ca­de­le­le­ri dö­ne­min­de kit­le­sel bir iş­çi sı­nı­fı par­ti­si­nin bu top­rak­lar­da ye­şer­me­si­nin sa­de­ce bir zo­run­lu­luk de­ğil, vaz­ge­çi­le­mez bir zo­run­lu­luk ol­du­ğu­nun tes­pi­ti ve bu yol­da kı­sa dö­nem­de atıl­ma­sı ge­re­ken adım­la­rın ne­ler ola­bi­le­ce­ği­ni tar­tış­mak­tır.